இயக்குநர் விக்னேஷ் சிவன் இயக்கத்தில், பிரதீப் ரங்கநாதன் மற்றும் எஸ்.ஜே.சூர்யா கூட்டணியில் உருவான ‘லவ் இன்சூரன்ஸ் கம்பெனி’ (LIK) திரைப்படம் ஒரு மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்புடன் திரையரங்குகளில் வெளியானது. 2040-ல் நடக்கும் ஒரு நவீன கால காதல் கதையாக, ஏகப்பட்ட சாத்தியக்கூறுகளுடன் களமிறங்கிய இந்தப் படம், துரதிர்ஷ்டவசமாக வெறும் வண்ணமயமான காகிதக் கனவாகவே முடிந்துவிட்டது. ஒரு சிறந்த ஐடியாவை கையில் எடுத்துக்கொண்டு, அதைத் திரையில் கொண்டு வருவதில் இயக்குநர் காட்டிய கோட்டை, ரசிகர்களை பெரும் ஏமாற்றத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது.
2040-ம் ஆண்டு சென்னையில், மக்களின் காதலைத் தீர்மானிக்கும் ஒரு ஆப்பை (App) மையமாக வைத்து கதை நகர்கிறது. எஸ்.ஜே.சூர்யா கண்டுபிடித்த இந்த ஆப், காதலர்களிடையே இருக்கும் பொருத்தத்தை ஒரு ‘லவ் மீட்டர்’ மூலம் கணித்துக் கூறுகிறது. ஆனால், படத்தின் நாயகன் பிரதீப் மற்றும் நாயகி கிருத்தி ஷெட்டி இடையிலான காதல் விவகாரத்தில், இந்த ஆப் காட்டும் முரண்பாடுகள் கதையை நகர்த்துகின்றன. கதைக்களம் எதிர்காலம் என்பதால் நிறைய ஆச்சரியங்களை எதிர்பார்த்தால், ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது. வெறும் ‘பஜ்ஜி’ கடை முதல் பெரிய கோடீஸ்வரர்கள் வரை எல்லோருமே இந்த ஒரு ஆப்பை வைத்தே சுழல்வது, படத்தின் உலகத்தை (World-building) மிகச் சுருக்கமாக மாற்றிவிட்டது.
படத்தின் மிகப் பெரிய பலவீனம் என்னவென்றால், 2040-க்கான எந்த ஒரு வலுவான முகாந்திரமும் இல்லை. ‘பட்டுமா’ பாடலில் வரும் சில கிராபிக்ஸ் காட்சிகள் தவிர்த்து, மற்றபடி திரைக்கதை மிகவும் சாதாரணமாகவும், லாஜிக் இல்லாமலும் நகர்கிறது. ஆப் எப்படி வேலை செய்கிறது? அதன் விதிகள் என்ன? என்பதில் இயக்குநருக்கே தெளிவு இல்லாதது போல் தெரிகிறது. வெறும் எஸ்.ஜே.சூர்யாவின் அலப்பறைகளும், பிரதீப்பின் துள்ளலும் மட்டுமே படத்தை ஓரளவு நகர்த்துகின்றன. ஒரு அற்புதமான எதிர்கால காதல் கதையாக மாற வேண்டிய வாய்ப்பை, மேம்போக்கான எழுத்தின் மூலம் கோட்டைவிட்டுள்ளது இந்த லவ் இன்சூரன்ஸ் கம்பெனி.
