Posted in

7 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வடகொரியா சென்ற சீ ஜின்பிங்: சீனாவின் திட்டம் என்ன?

சீன அதிபர் சீ ஜின்பிங் (Xi Jinping) 7 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முதல்முறையாக வடகொரியாவிற்கு இரண்டு நாள் அரசுமுறைப் பயணமாகச் சென்றுள்ள சம்பவம் சர்வதேச அரங்கில் பெரும் விவாதத்தைக் கிளப்பியுள்ளது. தலைநகர் பியாங்யாங்கிற்கு (Pyongyang) நேற்று (திங்கட்கிழமை) வந்திறங்கிய சீ ஜின்பிங்கிற்கு, வடகொரிய அதிபர் கிம் ஜாங் உன் (Kim Jong Un) 21 குண்டுகள் முழங்க, பிரம்மாண்ட ராணுவ அணிவகுப்புடன் மிக ஆடம்பரமான வரவேற்பை அளித்தார். 2019ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு சீ ஜின்பிங் மேற்கொள்ளும் முதல் வடகொரியப் பயணம் இதுவாகும்.

அண்மைக்காலமாக வடகொரியா, ரஷ்யாவுடன் நெருங்கிய ராணுவக் கூட்டணியை ஏற்படுத்தி, உக்ரைன் போருக்குத் தனது நாட்டுப் படைகளையும் ஆயுதங்களையும் அனுப்பி உதவி வருகிறது. இது பெய்ஜிங் (Beijing) நிர்வாகத்திற்கு ஒருவித அசௌகரியத்தையும், வடகொரியா மீதான தனது தனித்துவமான பிடி நழுவிவிடுமோ என்ற அச்சத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. எனவே, கிம் ஜாங் உன் முழுமையாக மாஸ்கோவின் (Moscow) கட்டுப்பாட்டிற்குள் செல்வதைத் தடுத்து, வடகொரியாவின் முதன்மைப் பாதுகாவலன் சீனாதான் என்பதை உலகிற்கு நிரூபிக்கவே சீ ஜின்பிங் இப்பயணத்தை மேற்கொண்டுள்ளார்.

இதன் பின்னணியில் இருக்கும் மற்றொரு முக்கிய மூலோபாயக் காரணம் அமெரிக்காவாகும். அண்மையில் பெய்ஜிங்கில் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் மற்றும் ரஷ்ய அதிபர் புதின் ஆகிய இருவரையும் அடுத்தடுத்து தனித்தனியாகச் சந்தித்துப் பேசிய சீ ஜின்பிங், தற்போது வடகொரியா சென்றுள்ளார். இதன் மூலம், அமெரிக்காவுடனான அடுத்தகட்ட அணுஆயுதப் பேச்சுவார்த்தைகளில் வடகொரியாவைத் தன்பக்கம் வைத்துக்கொண்டு, ஒரு சர்வதேசப் ‘பவர் புரோக்கராக’ (Power Broker) விளங்கி, அமெரிக்காவுக்குப் பிராந்திய ரீதியாகப் பெரும் அரசியல் அழுத்தத்தைக் கொடுக்க சீனா விரும்புகிறது.

அதே நேரத்தில், வடகொரியா தனது புதிய அணுஆயுத உற்பத்தி ஆலையைத் திறந்து, தங்களை ஒரு நிரந்தர அணுஆயுத நாடாகச் சர்வதேச சமூகம் அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்ற இலக்குடன் செயல்படுகிறது. சீனாவுடனான தங்களது 1961ஆம் ஆண்டு நட்பு மற்றும் பரஸ்பர பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தின் 65வது ஆண்டைக் கொண்டாடும் இந்த வேளையில், சீனாவின் பொருளாதார மற்றும் ராஜதந்திர உதவிகளைப் பெற்றுக்கொண்டு, தங்களின் அணுஆயுத பலத்தை மேலும் அதிகரிக்கவே வடகொரியாவும் திட்டமிடுகிறது. உலக வல்லரசுகளின் இந்த மறைமுக மோதல், வடகிழக்கு ஆசியப் பிராந்தியத்தில் புதிய புவிசார் அரசியல் பதற்றத்தை உருவாக்கியுள்ளது.