விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் (விசிக) தலைவரும் சிதம்பரம் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான முனைவர் தொல். திருமாவளவன், தமிழ்நாட்டின் எல்லைகளைத் தாண்டி இந்திய அளவிலான முக்கியப் பொதுக் தலைவர்களில் ஒருவராகத் தீவிரமாகக் கவனம் ஈர்த்து வருகிறார். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரலாகத் தனது அரசியல் பயணத்தைத் தொடங்கிய இவர், தற்போது அரசியலமைப்புச் சட்டம், மதச்சார்பின்மை, ஜனநாயக உத்திகள் மற்றும் மாநில உரிமைகள் போன்ற தேசிய அளவிலான விவாதங்களில் தர்க்கரீதியான மற்றும் தெளிவான கருத்துகளை முன்வைக்கும் முக்கிய அரசியல் ஆளுமையாக உருவெடுத்துள்ளார்.
அம்பேத்கரியம் மற்றும் பெரியாரியக் கோட்பாடுகளைத் தளமாகக் கொண்டு இயங்கும் திருமாவளவன், வெறும் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் தலைவராக மட்டும் சுருக்கப்படாமல், தேசிய அளவில் பாஜக மற்றும் இந்துத்துவ அரசியலுக்கு எதிரான கொள்கைப் பூர்வமான மாற்றுக் குரலாகத் தம்மை நிலைநிறுத்தியுள்ளார். புதுடெல்லி அரசியல் வட்டாரத்திலும் எதிர்க்கட்சிகளின் முக்கியக் கூட்டணியிலும் இவரது முதிர்ச்சியான அணுகுமுறையும், சமரசமற்ற கொள்கைப் பேச்சுகளும் இவருக்குத் தனியொரு இடத்தையும் நன்மதிப்பையும் பெற்றுத் தந்துள்ளன.
இருப்பினும், இந்திய அரசியல் களத்திலும் தமிழ்நாட்டின் பொதுச் சமூகத்திலும் இவருக்கான ‘பொதுத் தலைவர்’ என்ற அங்கீகாரத்தையும் பரிபூரண ஏற்பையும் முழுமையாகப் பெறுவதில் சில சமூக-அரசியல் முரண்பாடுகள் தொடர்ந்து நிலவுகின்றன. முதன்மை அரசியல் தளங்களில் ஒரு தலித் தலைவரின் கருத்துகளைப் பொதுவான மக்கள் நலக் குரலாகக் கருதாமல், இன்னும் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்திற்கான குரலாகவே பார்க்கும் சாதியக் கண்ணோட்டம் இங்குள்ள பொதுச் சமூகத்தில் பெருமளவில் மாறாமல் இருப்பதே இதற்கான முக்கியக் காரணமாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.
தனது தேர்தல் ரீதியான முடிவுகள், கூட்டணிக் கோட்பாடுகள் மற்றும் தமிழ்த் தேசியக் கொள்கைகள் மூலமாகப் பொதுச் சமூகத்தின் இந்த முதன்மைக் தடைகளை உடைத்து நொறுக்கத் திருமாவளவன் தொடர்ந்து முயற்சித்து வருகிறார். ஒடுக்கப்பட்டோர் மற்றும் அனைத்து முற்போக்குச் சக்திகளையும் ஒருங்கிணைத்து, சாதி கடந்த ஒரு பொதுப் தலைவராக அவர் தம்மை முழுமையாக நிலைநிறுத்திக் கொள்வது, இந்தியாவின் எதிர்காலச் சமூக நீதி அரசியலில் மிக முக்கியத் திருப்பமாக அமையும் எனப் பல அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
