சுமார் 60 சென்டிமீட்டர் நீளமுள்ள இந்த வாள், ‘தங்கு-ஹில்டட்’ (Tang-hilted) எனப்படும் பிடி அமைப்பைக் கொண்ட வகையைச் சேர்ந்ததாகும். மரத்திலோ அல்லது விலங்குகளின் எலும்பிலோ செய்யப்பட்ட இதன் கைப்பிடிப் பகுதி காலப்போக்கில் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டாலும், அதன் வெண்கல அலகு (Bronze Blade) அதன் மீதுள்ள அழகிய செதுக்கல்கள் மற்றும் பச்சை நிற ஆக்சைடிங் பூச்சுடன் (Green Patina) சிதையாமல் அப்படியே தப்பியுள்ளது. வெண்கலக் காலத்தில் இந்த அளவிற்கும், வேலைப்பாடுகளுக்கும் சொந்தமான ஒரு வாள் என்பது ஒரு பெரும் மந்தைக் கால்நடைகளின் மதிப்பிற்கு இணையானது என்பதால், இது அக்காலத்து சமூகத்தில் மிக உயர்ந்த அந்தஸ்தில் இருந்த ஒரு பிரபுவுக்குச் சொந்தமானதாக இருந்திருக்க வேண்டும் எனப் போலந்தின் வனத்துறை அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது.
இந்தத் தொல்லியல் கண்டுபிடிப்பில் அறிவியலாளர்களை மிகவும் குழப்பமடையச் செய்துள்ள விஷயம், அந்த வாள் புதைக்கப்பட்டிருந்த விசித்திரமான செங்குத்து நிலைதான். பொதுவாகப் போர்க்களத்திலோ அல்லது தற்செயலாகவோ கைவிடப்படும் ஆயுதங்கள் தரையில் கிடைமட்டமாகவே கிடக்கும். ஆனால், இந்த வாள் வேண்டுமென்றே மண்ணுக்குள் செங்குத்தாக ஆழமாக நட்டு வைக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கு முன்னதாக ஐரோப்பாவின் சில பகுதிகளில் மட்டுமே இத்தகைய விசித்திரமான செங்குத்து வடிவப் புதைவிடங்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன.
ஆராய்ச்சியாளர்களின் கூற்றுப்படி, இந்த வாள் தற்செயலாகத் தொலைந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை. மாறாக, 2,700 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த பழங்குடியினர் தங்களது கடவுளர்களுக்குப் பலியிடும் ஒரு சடங்காகவோ (Ritual Offering) அல்லது தங்களின் புனித எல்லைகளைக் குறிக்கும் அடையாளமாகவோ இந்த விலையுயர்ந்த வாளை மண்ணில் நட்டு வைத்துப் பூஜித்திருக்கலாம் என்று வலுவாகச் சந்தேகிக்கின்றனர். தொல்பொருள் ஆய்வகத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டுள்ள இந்த வாளின் உட்புறக் கட்டமைப்பை எக்ஸ்-ரே (X-ray) பரிசோதனைகள் மூலம் முழுமையாக ஆராய்ந்த பின்னரே, இந்த மர்ம ஆயுதத்தின் பின்னணியில் உள்ள முழுமையான ரகசியங்கள் வெளிவரும் எனத் தொல்லியல் துறை வல்லுநர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்
