பிரித்தானிய அரச குடும்பம் இதுவரை பல போர்களையும், உள்நாட்டு குழப்பங்களையும் கடந்து வந்துள்ளது. ஆனால், தற்போது இளவரசர் ஆண்ட்ரூ (Andrew Mountbatten-Windsor) தொடர்பான பாலியல் சர்ச்சைகளும், ஜெஃப்ரி எப்ஸ்டீன் உடனான அவரது தொடர்புகளும் அந்தப் பாரம்பரியமிக்க சிம்மாசனத்தின் புகழுக்கே பெரும் அச்சுறுத்தலாக மாறியுள்ளன. 2026-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் வெளியாகியுள்ள புதிய தகவல்களின்படி, ஆண்ட்ரூவை அரச வாரிசுரிமை வரிசையில் (Line of Succession) இருந்து முழுமையாக நீக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை பிரித்தானிய மக்களிடையே காட்டுத்தீயாகப் பரவி வருகிறது.

சமீபத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கருத்துக்கணிப்பில், 80 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான பிரித்தானிய மக்கள், ஆண்ட்ரூ இனி எந்த வகையிலும் அரச குடும்பத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தக் கூடாது என்றும், அவர் மன்னராகும் வாய்ப்பை சட்டப்பூர்வமாகப் பறிக்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தியுள்ளனர். ஏற்கனவே 2025-ம் ஆண்டு அக்டோபரில் மன்னர் சார்லஸ் தனது சகோதரரான ஆண்ட்ரூவின் 'அரச மேன்மை' (HRH) பட்டம் மற்றும் இளவரசர் எனும் கௌரவப் பதவிகளைப் பறித்து, அவரை ஒரு சாதாரணக் குடிமகனாக மாற்றியிருந்தார். இருப்பினும், அவர் இன்னும் வாரிசுரிமை வரிசையில் 8-வது இடத்தில் இருப்பது பொதுமக்களிடையே பெரும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

சட்டப்பூர்வமாக ஒருவரை வாரிசுரிமை வரிசையில் இருந்து நீக்க வேண்டுமெனில், பிரித்தானிய நாடாளுமன்றத்தில் சிறப்புச் சட்டம் இயற்றப்பட வேண்டும். தற்போதைய அரசியல் சூழலில், எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் மற்றும் சில ஆளும் கட்சி உறுப்பினர்கள் இந்த விவகாரத்தை நாடாளுமன்றத்தில் விவாதிக்க முன்வந்துள்ளனர். ஆண்ட்ரூ மீதான குற்றச்சாட்டுகள் நிரூபிக்கப்பட்டால், அவர் சிறைத் தண்டனையை எதிர்கொள்ள நேரிடும் என்றும், அத்தகைய ஒரு நபர் நாட்டின் தலைவராக வாய்ப்புள்ள வரிசையில் நீடிப்பது ஜனநாயகத்திற்கு அழகல்ல என்றும் அரசியல் விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

இந்த நெருக்கடி பிரித்தானிய மன்னராட்சி முறையின் எதிர்காலத்தையே கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது. அரச குடும்பத்தின் செலவினங்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட ஒழுக்கம் குறித்து மக்கள் தீவிரமாகக் கண்காணித்து வரும் நிலையில், ஆண்ட்ரூ விவகாரத்தை மன்னர் சார்லஸ் எப்படிக் கையாளப் போகிறார் என்பதே தற்போதைய எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது. ஆண்ட்ரூவை வாரிசுரிமை வரிசையில் இருந்து நீக்குவது என்பது வெறும் ஒரு நபரை நீக்குவது மட்டுமல்ல, அது பிரித்தானிய முடியாட்சியின் நம்பகத்தன்மையைக் காப்பாற்றுவதற்கான ஒரு கட்டாய நடவடிக்கையாகவே பார்க்கப்படுகிறது.