கடந்த இரண்டு மாதங்களில், வெனிசுவேலா அதிபர் நிக்கோலஸ் மதுரோ மற்றும் ஈரானின் உச்ச தலைவர் ஆயதுல்லா அலி காமேனி ஆகிய சீன ஆதரவுத் தலைவர்கள் மீது அமெரிக்கா மேற்கொண்ட அதிரடி நடவடிக்கைகள் சர்வதேச அரசியலில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. அமெரிக்க சிறப்புப் படைகளால் மதுரோ கடத்தப்பட்டதும், இஸ்ரேலுடன் இணைந்து ஈரானில் நடத்தப்பட்ட வான்வழித் தாக்குதலில் காமேனி உயிரிழந்ததும், பெய்ஜிங்கிற்கு விடுக்கப்பட்ட ஒரு நேரடி சவாலாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இத்தகைய சூழலில், சீனா தனது கடும் கண்டனங்களைப் பதிவு செய்திருந்தாலும், அமெரிக்காவுக்கு எதிராக எவ்விதமான உறுதியான நடவடிக்கைகளையும் எடுக்காமல் மௌனம் காத்து வருவது அரசியல் வல்லுநர்கள் மத்தியில் ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

சீன அதிபர் ஜி ஜின்பிங், அமெரிக்காவுடனான வர்த்தக உறவுகள் மற்றும் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மைக்கே முன்னுரிமை அளிக்கிறார் என்பதே இதற்கு முக்கியக் காரணமாகக் கருதப்படுகிறது. அமெரிக்காவுடனான வர்த்தக போர் நிறுத்தத்தை (Trade Truce) நிலைநிறுத்த சீனா விரும்புகிறது. மேலும், இந்த மாத இறுதியில் பெய்ஜிங்கில் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் மற்றும் ஜி ஜின்பிங் இடையிலான முக்கிய உச்சிமாநாடு நடைபெற உள்ளது. இத்தகைய முக்கிய தருணத்தில், ஈரானுக்காக அமெரிக்காவுடன் மோதி உறவைச் சீர்குலைக்க சீனா விரும்பவில்லை என்பதே தற்போதைய களநிலவரமாக உள்ளது.

இராணுவ ரீதியாகத் தலையிடுவதைத் தவிர்க்கும் சீனாவின் நீண்டகால வெளியுறவுக் கொள்கையும் இதில் வெளிப்படுகிறது. ஈரானோ அல்லது வெனிசுவேலாவோ சீனாவின் பாதுகாப்புக்கான அத்தியாவசியத் தேவைகள் அல்ல; மாறாக, அவை சீனாவின் பொருளாதார மற்றும் எரிசக்தித் தேவைகளுக்கான பங்காளிகள் மட்டுமே. "சீனா ஒரு 'நல்ல காலத்து நண்பன்' (Fair-weather friend) மட்டுமே, ஆபத்தான காலங்களில் ஆதரவு அளிக்காது" என்ற விமர்சனங்கள் எழுந்தாலும், தனது மூலோபாய சுயாட்சியையும், பிற நாடுகளின் உள்நாட்டு விவகாரங்களில் தலையிடாத கொள்கையையும் (Non-intervention policy) சீனா தொடர்ந்து கடைபிடிக்கிறது.

இருப்பினும், அமெரிக்காவின் இந்த அதிரடி மாற்றங்கள் பெய்ஜிங்கிற்குச் சில நன்மைகளையும் வழங்கியுள்ளதாக ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்காவின் இராணுவ கவனமும் வளங்களும் திசைதிருப்பப்படுவதால், இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தில் அமெரிக்காவின் அழுத்தம் குறையும் என சீனா கணிக்கிறது. அதேசமயம், மற்ற நட்பு நாடுகள் சீனாவின் பாதுகாப்பு வாக்குறுதிகள் குறித்து கேள்வி எழுப்பலாம் என்பதும் பெய்ஜிங்கிற்குத் தெரிந்த ஒன்றுதான். எது எப்படியிருப்பினும், உடனடி மோதல்களைத் தவிர்த்து, உலகளாவிய சக்தியாகத் தனது பிடியை வலுப்படுத்தவே சீனா தனது நிதானமான வெளியுறவு வியூகத்தைப் பயன்படுத்தி வருகிறது.